شیلدپک SHIELD PACK
از سال ۱۴۰۱، کنار شما

از کجا شروع کنیم؟

خدمات، تازه‌ها و راه‌های ارتباط؛ همین‌جا دم دستت

تعرفه‌ها و ثبت سفارش ←

ربات یا گفت‌وگو؛ هر کدام برایت راحت‌تر است

پست‌های شیلدپک

آیا بیشتر طرفدار موسیقی امبینت هستید یا قدردان فضای نمایشی؟

حدود ۳ دقیقه مطالعه

برای خوانندگان ShieldPack که به بازی‌سازی و تحول صداهای مجازی علاقه‌مندند، تأمل اخیر درباره‌ی راه‌اندازی بتای World of Warcraft: Forever باعث برانگیختن بحثی گسترده‌تر درباره طراحی موسیقی در بازی‌های ویدئویی شد. در ابتدا، نویسنده عنوان را به خاطر دوره‌های طولانی صمت و تکیه سنگین بر صداهای فضایی به جای ملودی‌های دراماتیک انتقاد کرد. اما پس از صرف زمان بیشتر برای کاوش در آذرث و کشف تنظیم خاصی از موسیقی حلقه‌ای، بازبین یک قدردانی تجدید شده برای طراحی صدا و موسیقی محیطی در کل بازی.
این تغییر زاویه دید، تضاد بنیادی در آهنگسازی بازی‌های ویدئویی را برجسته می‌کند: انتخاب میان فضای پس‌زمینه ظریف و ارکستراسیون پر سر و صدا و نمایشی. نویسنده به پیشینه شخصی خود اشاره می‌کند که به شدت تحت تأثیر «فاینال فانتزی ۱۴» است؛ عنوانی که به خاطر موسیقی‌های متن تماتیک باشکوه ساخته شده توسط آهنگساز، ماسایوشی سوکن، شناخته می‌شود. سبک امضای سوکن به شدت بر لایت‌موتیف‌ها و تبدیل تقریباً هر لحظه درون بازی به یک نمایش ارکسترال تکیه دارد، مانند ملودی‌های شاد گلد سوسر، ملodyهای آرامش‌بخش الهام‌گرفته از سرزمین میانه در مناطق حومه شراودِ گریدانیا، و ارگان‌های غول‌پیکری که در سرتاسر چشم‌انداز سرد ایشگارد طنین‌انداز هستند.
این سبک باشکوه بازتاب‌دهنده‌ی روندی گسترده‌تر در ژانر JRPG است که منتقد آن را استاد مطلق موسیقی متن‌های موضوعی می‌داند. با این حال، این ترجیح با علاقه‌مندی به طراحی‌های صوتی ساده‌تر و کم‌زرق‌وبرق‌تر در عناوین دیگر به تعادل می‌رسد. در این بازی‌ها، موسیقی متن به‌جای پیش بردن فعالانه‌ی روایت، به ایجاد فضایی ظریف خدمت می‌کند و تجربه‌ای کاملاً متفاوت از نظر روانی و شنیداری برای بازیکن فراهم می‌سازد.
آیا بیشتر طرفدار موسیقی امبینت هستید یا قدردان فضای نمایشی؟
یک نمونه بارز از این رویکرد مینیمالیستی، بازی ماینکرفت (Minecraft) است که موسیقی متن اصلی آن به عنوان شاهکاری در طراحی محیطی تحسین شده و همچنان پای ثابت پلی‌لیست‌های اسپاتیفای با موضوع بازی‌های ویدئویی است. به همین ترتیب، موسیقی بازی لبه آینه‌ای (Mirror's Edge) فضایی ماورایی و در عین حال کم‌هیاهو ایجاد می‌کند که تنها زمانی شدت می‌گیرد که شخصیت اصلی، فیث (Faith)، خود را در موقعیت‌های خطرناکی می‌یابد.
برای گیمرها و علاقه‌مندان به فناوری که جزئیات پیچیده دنیای مجازی را قدردانی می‌کنند، این فلسفه‌های متفاوت سوالاتی درباره غوطه‌ور شدن بازیکن مطرح می‌کنند. در حالی که اسکورهای تئاتری به‌صورت فعال واکنش‌های احساسی را تعیین می‌کنند و روایت را به جلو می‌برند، صداهای محیطی به بازیکنان اجازه می‌دهند احساسات خود را بر محیط دیجیتال منتقل کنند و نوعی تعامل متفاوت در طول جلسات بازی طولانی ایجاد کنند.
در نهایت، این بحث به این موضوع می‌پردازد که مهندسی صدا چگونه تعامل ما با فضاهای مجازی را شکل می‌دهد. چه بازیکنان ترجیح می‌دهند جزئیات ظریف صدای فضا یا صداهای بلند، دراماتیک و سرسخت موسیقی، بحث بر اهمیت حیاتی نقش ترکیب در رسانه‌های تعاملی مدرن تأکید می‌کند.

منبع: PC Gamer · Gaming

رسانه شیلدپک